KOCHAJ, ALE NIE IDEALIZUJ

Wszyscy w jakimś sensie pragną miłości, choć nie zawsze się do tego przyznają. Miłości czasem się szuka, ale bywa że to ona nas znajduje. I tak jest lepiej, bo nie jest wtedy robione nic na silę. Nic nie jest wymuszone.

Nie trudno się przecież pomylić. Przyjaźń, fascynacja może być wzięta za miłość… I to uczucie na całe życie gdzieś nam umknie.

Miłość, to pasja, ale wcale nie musi się objawiać trzęsieniem ziemi. Ważne by umieć ją rozpoznać. Docenić. O miłość trzeba dbać jak o kruchą roślinę. To co może nas spotkać w miłości to dar. Trzeba tylko znać przepis na dobrą miłość…

Jak to zrobić?

Nie można idealizować swojego partnera i żyć wyobrażeniem związku. Każdy przecież wyniósł z rodzinnego domu inny wzorzec zachowań. Dlatego trzeba mówić o tym czego się pragnie, oczekuje. Jak i gdzie widzimy swoje role, to nam pomoże stworzyć zdrową relację. Bez rozmowy o tym obie strony będą nieszczęśliwe, bo nikt z nas nie jest w stanie się domyślić czyichś oczekiwań. Warto rozmawiać o tym jak wyobrażamy sobie wspólna przyszłość. Bo bycie razem, to wspólna podróż. Ważne jest byśmy poznali nasze wzajemne oczekiwania.

Unikniemy wtedy rozczarowań. Pytań: Czemu on się nie domyślił? Czemu nie jest taki jak sobie wymarzyłam…

Bycie razem, to budowanie razem. Nie chodzi o to by zamęczać kogoś własnymi marzeniami, ale pomyśleć też o nim. O tym, czego on pragnie. Miłość, to sztuka kochania kogoś takiego jakim on jest, a nie zmienianie go na siłę, by stał się w kimś kim nie jest i nigdy nie będzie. Życie iluzją przysporzy nam tylko cierpień.

Po latach stwierdzimy, że ten kogo kochamy, to zupełnie obcy człowiek, który nas nie rozumie. Zostanie nam tylko smutek i pustka. Życie jest na to zbyt krótkie. Żyjmy więc tak, by niczego nie żałować, a po latach wspulnego życia mieć obok siebie przyjaciela zmiast, kogoś to nas rani. Kogo będziemy tylko obwiniać o stratę naszego czasu…

 

Dodaj komentarz